Informatie
Een heel best paard
de moeite waard
om voor de toekomst te behouden!
Stamboekvereniging ter bevordering en instandhouding van het Groninger Paardenras in Nederland.Opgericht op 27 februari 1982, erkend bij Koninklijk besluit van 28 november 1985. Erkend als oorspronkelijk stamboek volgens de regels van de Europese Unie in maart 1995.
Typering van de Groninger
De stap is ruim en energiek, de draf is vlot en economisch, er is
sprake van een voldoende goede galop. Ze kunnen langdurig grote
werkprestaties leveren en hebben een goede gezondheid. Favoriete
kleuren binnen de populatie zijn (donker)bruin en zwart met geringe
witte aftekeningen. Andere kleuren komen ook voor, maar zijn minder
algemeen.
Over het Groninger paard
HetGroninger paard vindt zijn oorsprong bij het inlandse noordelijke paard
zoals dat door de eeuwen heen in de gebieden langs de kust van de
Noordzee is gefokt in ons land, Duitsland en Denemarken. Sinds ca. 1870
werd het gekruist met hengsten uit Oldenburg en Oost-Friesland.
Over de vereniging, doelstelling en huidige populatie
De op 25 februari 1982 opgerichte vereniging moest ook op
stamboekgebied wat zaken zien te verzorgen, omdat toen nog de
Paardenwet 1939 van toepassing was. In eerste instantie is geprobeerd
om in een vergelijk te komen met het KWPN (toen WPN), maar dit lukte
niet omdat er onvoldoende zekerheden verkregen konden worden voor
onafhankelijkheid op foktechnisch gebied en ten aanzien van het keuren
van hengsten. Dit betekende dat in 1985 bij Koninklijk Besluit de
erkenning als stamboekvereniging werd verleend, met in 1995 de
erkenning als oorspronkelijk stamboek volgens de richtlijnen van de
Europese Unie.
Het gebruik van de "Groninger"
Voor
paardenliefhebbers die wat minder tijd kunnen besteden aan de training
is het Groninger Paard ook op zijn plaats. Temperament en karakter
stellen de ruiter in staat om met minder regelmatig rijden toch een
gewillig en handelbaar paard onder het zadel te hebben.